سرنگ های پزشکی عمدتاً از پلی پروپیلن (PP)، شیشه، فولاد ضد زنگ و پلیمرهای خاص مانند COC/COP ساخته می شوند. مواد مختلف برای سناریوهای مختلف پزشکی مناسب هستند.
پلی پروپیلن (PP): در حال حاضر رایج ترین ماده برای سرنگ های یکبار مصرف است که تقریباً 30 درصد از مواد مصرفی پزشکی یکبار مصرف جهانی را تشکیل می دهد. PP دارای مزایایی مانند زیست سازگاری خوب، مقاومت در برابر دمای بالا (می تواند در برابر استریل شدن در دمای 121 درجه مقاومت کند)، شفافیت بالا و هزینه کم دارد و به طور گسترده برای تزریقات و واکسیناسیون های معمول دارو استفاده می شود.
شیشه: سرنگ‌های سنتی اغلب از ساختار شیشه‌ای{0} استفاده می‌کنند که دارای مزایای پایداری شیمیایی خوب و واکنش‌پذیری کم با داروها است و آن را برای فرمولاسیون‌های خاصی که به مواد حساس هستند مناسب می‌کند. اما به دلیل شکنندگی و وزن کم کم جای خود را به پلاستیک داده است. در حال حاضر، فقط در برخی از سناریوهای آزمایشی قابل استفاده مجدد یا با دقت بالا حفظ می شود.
فولاد ضد زنگ: عمدتاً برای سوزن سرنگ استفاده می شود، دارای استحکام، وضوح، دوام و مقاومت در برابر خوردگی بالا است. سوزن ها معمولا برای یک بار استفاده برای اطمینان از عقیمی و ایمنی هستند.
کوپلیمرهای الفین حلقوی (COC)/پلیمرهای الفین حلقوی (COP): مواد جدید-بالا، که معمولاً در سرنگ‌های{1} از پیش پر شده استفاده می‌شوند، مخصوصاً برای داروهای با ارزش{2} بالا مانند واکسن‌های بیولوژیک و mRNA مناسب هستند. این مواد دارای شفافیت بسیار بالا، بی اثری شیمیایی قوی و سبک وزن هستند و به طور موثر از پایداری دارو محافظت می کنند.
مواد دیگر:
پلی کربنات (PC): مورد استفاده در سناریوهای تزریق فشار بالا، مانند تزریق ماده حاجب. استحکام بالا اما هزینه بالاتر
TPE/TPU: در مجموعه های تزریق و سایر اجزای مرتبط برای جلوگیری از خطر شستشوی DEHP و بهبود ایمنی بیمار استفاده می شود.
